Aleksander Oberc

Ksiądz rzymskokatolicki
29.03.1910 02.01.1992 Jaśle

Biografia

Urodzony w Jaśle 29 marca 1910 roku, Aleksander Oberc studiował teologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i przyjął święcenia kapłańskie w 1934 roku.

W latach 1934–1944 pracował jako wikariusz w parafiach rejonu lwowskiego. W czasie II wojny światowej był kapelanem Armii Krajowej i aktywnie pomagał w ukrywaniu Żydów. Po wojnie, w 1944 roku, powrócił do Jasła, gdzie był krótko aresztowany przez Gestapo.

Od 1945 roku pracował na Śląsku, m.in. w Bytomiu i we Wrocławiu, a od września 1945 roku w Opolu, gdzie został dyrektorem Caritasu. Funkcję tę pełnił do nacjonalizacji Caritasu w 1950. Następnie aż do 1956 szykanowany przez władze komunistyczne (m.in. na krótko aresztowany przez UB) często zmieniał miejsce pobytu. Od 1956 na stałe żył i pracował we Wrocławiu. Do 1967 pracował głównie w kurii wrocławskiej, a później do emerytury w 1987 jako proboszcz parafii św. Michała Archanioła na Muchoborze Wielkim. Zmarł 2 stycznia 1992 roku o godzinie 21:30, w wieku 82 lat.

Pochowany na wrocławskim cmentarzu św. Wawrzyńca (1c / 9 / 50_51).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pełnienie funkcji kapelana Armii Krajowej podczas II wojny światowej i pomoc w ukrywaniu Żydów.
Dyrektor Caritasu w Opolu do 1950, a następnie kontynuowanie pracy duchowej mimo nacjonalizacji Caritasu.
Do 1956 szykanowany przez władze komunistyczne, aresztowany przez UB, a mimo to kontynuował posługę na Śląsku i we Wrocławiu.
Do emerytury w 1987 był proboszczem parafii św. Michała Archanioła na Muchoborze Wielkim we Wrocławiu.

Ciekawostki

Brat dwóch profesorów geologii: Andrzej Obercai i Józefa Oberca.
Jego bratankiem był Paweł Oberc, polski geofizyk.
Zmarł w wieku 82 lat i został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.

Udostępnij