Elżbieta Katarzyna Łukacijewaz domu Perłowska
Biografia
Pochodzi z Godowej pod Strzyżowem; jej ojciec pracował przy elektryfikacji Bieszczad. Od 1985 pracowała jako księgowa w zakładzie Alima-Gerber w Rzeszowie. W latach 1993–1998 była główną księgową w Zespole Szkół w Cisnej.
Pod wpływem kontaktów z uczestnikami polowań dewizowych w Cisnej zaangażowała się w pozyskiwanie przedakcesyjnych środków z Unii Europejskiej. Od 1998 do 2001 sprawowała urząd wójta gminy Cisna, była także wiceprzewodniczącą konwentu wójtów gmin bieszczadzkich. W 2004 ukończyła studia na Wydziale Zarządzania i Marketingu Politechniki Rzeszowskiej. Była współzałożycielką Stowarzyszenia na Rzecz Lepszej Szkoły w Cisnej.
W 2001 przystąpiła do Platformy Obywatelskiej. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku otrzymała 5447 głosów, uzyskując mandat posłanki na Sejm w okręgu krośnieńskim. Od początku kadencji zasiadała w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz w Komisji Spraw Zagranicznych; w 2003 zrezygnowała z prac w drugiej z nich, przechodząc do Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Była również wiceprzewodniczącą Komisji Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn. W 2003 wybrano ją na przewodniczącą Podkomisji stałej do spraw monitorowania pozyskiwania i wykorzystania środków z funduszy z Unii Europejskiej.
W wyborach parlamentarnych w 2005 z wynikiem 14166 głosów uzyskała reelection. Zasiadała w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, a także w Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W przedterminowych wyborach z 2007 po raz trzeci uzyskała mandat poselski, otrzymując 25011 głosów. Pracowała w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, pełniąc funkcję wiceprzewodniczącej, a także w Komisji Łączności z Polakami za Granicą oraz Komisji Zdrowia. W latach 2004–2010 była przewodniczącą regionu podkarpackiego Platformy Obywatelskiej, wspierając na szczeblu centralnym poszerzenie granic Rzeszowa (w latach 2006–2010 obszar miasta wzrósł o 117%), następnie została wiceprzewodniczącą.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 uzyskała mandat eurodeputowanej, kandyddując z drugiego miejsca listy Platformy Obywatelskiej w okręgu rzeszowskim otrzymując 60011 głosów. W kampanii wyborczej otrzymała poparcie prezydenta Rzeszowa Tadeusza Ferenca (który odmówił wsparcia związanej z jego środowiskiem politycznym kandydatki SLD-UP Marta Niewczas). Kilka miesięcy później jako przewodnicząca regionalnej PO odrzuciła skierowaną przez PiS propozycję porozumienia przeciwko Tadeuszowi Ferencowi w wyborach samorządowych w 2010.
W PE VII kadencji została członkinią frakcji Europejskiej Partii Ludowej, a także Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. W honorowym komitecie poparcia jej kandydatury przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014 znaleźli się m.in. Wojciech Blecharczyk, Tadeusz Ferenc, Piotr Przytocki i Norbert Mastalerz. W wyniku głosowania z 25 maja 2014 utrzymała mandat europosłanki, otrzymując 41867 głosów. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 uzyskała z ostatniego miejsca na liście Koalicji Europejskiej reelekcję, zdobywając 40737 głosów. W 2024 z powodzeniem ubiegała się o ponowny wybór z ramienia Koalicji Obywatelskiej, zdobywając 115324 głosy.