Franciszek Józef Wilkoń

Franciszek Józef Wilkoń urodził się w Jaśle 9 września 1896 roku, będąc synem Franciszka i Laury z Hodorskich. Po ukończeniu szkoły realnej w Tarnowie brał udział w I wojnie światowej, walcząc w II Brygadzie Legionów Polskich, a następnie w II Korpusie Polskim w Rosji.

Od 10 października 1919 do 31 marca 1920 był uczniem 22. klasy Szkoły Podchorążych. Po ukończeniu nauki został przydzielony do szwadronu zapasowego 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie na stanowisko instruktora musztry. W 1921 przeszedł do 36 pułku piechoty, a w następnych latach służył także w batalionie zapasowym 17 pułku piechoty w Rzeszowie i w 24 pułku piechoty w Łucku.

W lutym 1925 został przydzielony do Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu jako instruktor. W listopadzie 1930 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. 4 lutego 1934 awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu przeniesiony do 44 pułku piechoty w Równem, a w kwietniu wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. Od 1937 ponownie pełnił służbę w CWPiech. na stanowisku wykładowcy. W marcu 1939 w dalszym ciągu służył w CWPiech. na stanowisku kierownika referatu taktyki Komisji Doświadczalnej.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Między 4 a 7 kwietnia 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.