Franciszka Platówna-Rotter
Biografia
Urodziła się 26 lutego 1894 roku w Jaśle, w rodzinie Wojciecha i Katarzyny z Zygmundów.
Gdy ojciec otrzymał stanowisko organisty w Łapczycy, cała rodzina przeniosła się do tej miejscowości. W Łapczycy odkryto jej umiejętności wokalne. Ukończyła seminarium nauczycielskie, następnie roku 1919 z wynikiem celującym Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie w klasie śpiewu solowego Wandy Hendrich i Adama Ludwiga oraz studia wokalne w Wiedniu.
W następnych latach była solistką oper we Lwowie (1920–1930) i Warszawie (1930–1939), a po wojnie we Wrocławiu, gdzie współorganizowała powstanie teatru operowego po przejęciu miasta przez Polskę w 1945 roku.
Grała też rolę tytułową w Halce w pierwszym powojennym przedstawieniu (8 września 1945), w 1948 roku była nauczycielem śpiewu w Średniej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, a w latach 1949–1970 pracowała na Wydziale Wokalnym, w klasie śpiewu solowego. Otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia.
Franciszka Platówna-Rotter zmarła w 1974 roku i została pochowana we Wrocławiu.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi
Medal 10-lecia Polski Ludowej (22 lipca 1955)
Odznaka honorowa „Budowniczy Wrocławia”
Upamiętnienie
W grudniu 2011 roku jej imieniem nazwano ulicę na wrocławskim Jagodnie.