Ignacy Pinkas
Biografia
Ignacy Pinkas urodził się 12 grudnia 1888 w Jaśle. W wieku osiemnastu lat przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował dorywczo i był aktorem w teatrze objazdowym. Od dzieciństwa wykazywał talent plastyczny; w 1907 namalował portret arcyksięcia Franciszka Józefa, ze sprzedaży którego uzyskana kwota pozwoliła mu zostać wolnym słuchaczem na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Jego wykładowcami byli Stanisław Dębicki i Jacek Malczewski; po trzech latach wyjechał do Paryża. W 1912 powrócił i wstąpił do Związku Strzeleckiego „Strzelec”. 17 sierpnia 1914 wstąpił do I Brygady Legionów Polskich, a następnie walczył w szeregach 1. pułku artylerii. Po powstaniu Polskiego Korpusu Posiłkowego wszedł w jego szeregi, a następnie 14 lutego 1918 został internowany w obozie w Witkowicach.
Przez cały przebieg służby tworzył, były to głównie portrety dowódców i towarzyszy broni. W 1919, pełniąc rolę rysownika wojskowego, uczestniczył w wyprawie dywizji dowodzonej przez gen. Lucjana Żeligowskiego na Wilno; przebywając tam, stworzył cykl pejzaży ukazujących Wilno i przedmieścia.
Po 1920 r. Ignacy Pinkas skupił się na twórczości; podróżował do Pragi, Warszawy, Lwowa i Wilna, a także nad Bałtyk i do Francji. Był członkiem krakowskiej Sekcji Plastyków Związku Legionistów. W 1930 r. u artysty rozpoznano gruźlicę; pięć lat później podczas pobytu w uzdrowisku w Bystrej Śląskiej stan Ignacego Pinkasa znacznie się pogorszył. 17 lipca 1935 został przewieziony do Krakowa, gdzie zmarł 3 sierpnia 1935 r.