Stanisław Leszczyc-Macudziński

Stanisław Leszczyc-Macudziński urodził się w 1873 roku w Jaśle jako syn lekarza Waleriana Leszczyc-Macudzińskiego i jego żony Wiktorii z Nowotnych. Ukończył Wydział Architektury na lwowskiej Szkole Politechnicznej, a następnie odbywał praktykę w pracowni Zygmunta Fedorskiego.

Po zdobyciu uprawnień architekta wyjechał do Bochni, a po kupnie majątku ziemskiego zamieszkał w Pogwizdowie. Prowadził tam prywatną praktykę architektoniczną. Po I wojnie światowej powrócił do Jasła; w 1921 kupił drugi majątek – wieś Bereska.

Był radnym miejskim, zaangażowany w działalność społeczną, należał do założycieli jasielskiego Związku Strzeleckiego, w którym pełnił funkcję skarbnika. Zainicjował również powstanie placówki Polskiego Czerwonego Krzyża, zaprojektował i nadzorował odbudowę kaplicy w gimnazjum miejskim oraz nadzorował prace porządkowe na cmentarzu wojennym. Zaprojektował stadion miejski, zdobył środki na jego budowę i kierował przebiegiem prac.

W 1938 w uznaniu zaangażowania w rozwój miasta oraz działalność społeczną został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. We wrześniu 1939 r. władze Jasła opuściły miasto, zebrani mieszkańcy wybrali Stanisława Leszczyc-Macudzińskiego na stanowisko burmistrza. Władze niemieckie uznały go za burmistrza komisarycznego, ale po 73 dniach odwołały go i aresztowały; przyczyną było ratowanie wyposażenia szkół w Jaśle i zgromadzenie go w synagodze, która została podpalona przez hitlerowców. Po kilku dniach wszyscy zostali zwolnieni z aresztu, ale były burmistrz nie pełnił już funkcji publicznych.

Zmarł w 1946 roku i spoczywa na miejscowym cmentarzu.

Dorobek architektoniczny we Lwowie: gmach teatru-variete 'Casino de Paris' przy ulicy Kurbasa 3 (Tadeusza Rejtana). Sala balowa ma 11,5 metra wysokości (współautor Zygmunt Fedorski, wystrój wnętrz Franciszek Tomasz Bernat) /1909/; dom dochodowy Anny Szwigier przy ulicy Nowy Świat 15 (współautor Zygmunt Fedorski) /1910/.