Tadeusz Gabryszewski
Biografia
Tadeusz Gabryszewski urodził się 28 października 1906 roku w Jaśle. Po ukończeniu Gimnazjum Humanistycznego w Jaśle w 1924 roku rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej, a dyplom uzyskał w 1933 roku.
Po egzaminie dyplomowym podjął pracę w Zarządzie Miejskim w Rzeszowie, następnie w Państwowym Zarządzie Wodnym w Nowym Sączu, a w Krakowie pracował jako referent spraw wodnych w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji.
W 1945 roku wraz z grupą urbanistów pod kierownictwem Bolesława Drobnera wyjechał do Wrocławia, gdzie tworzył administrację miejską. Od 1945 do 1950 pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. technicznych w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji, a następnie zorganizował Pracownię Techniki Sanitarnej w Centralnym Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych.
Od 1952 do 1964 był pierwszym dyrektorem Biura Projektów Budownictwa Komunalnego oraz konsultantem technicznym. Równocześnie od 1947 pracował na Politechnice Wrocławskiej, początkowo na Wydziale Budownictwa Lądowego, Wodnego i Architektury, a od 1952 na Wydziale Inżynierii Sanitarnej. Był adiunktem, następnie docentem, a w 1965 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Kierował Katedrą Ogrzewania, Wietrzenia i Instalacji Sanitarnych, a w 1953 objął stanowisko kierownika Katedry Wodociągów i Kanalizacji i piastował je do 1968. Pełnił funkcje prodziekana oraz dziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej (1953-54, 1955-58, 1960-66). Był również opiekunem Katedry Biologii Sanitarnej i Katedry Technologii Wody i Ścieków.
W 1968 roku opuścił Politechnikę Wrocławską i przeniósł się do Krakowa, gdzie powierzono mu organizację Instytutu Inżynierii Sanitarnej. Pracował na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Krakowskiej. W 1972 został profesorem zwyczajnym, a pięć lat później przeszedł na emeryturę. Równocześnie od 1969 był związany z Wyższą Szkołą Inżynierską w Rzeszowie, gdzie inicjował powstanie Zakładu Urządzeń Sanitarnych.
Po przejściu na emeryturę pozostawał aktywny zawodowo, związany z Politechniką Krakowską.
Pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kw. LXXXIX-1-10).