Waldemar FranciszekMichowicz
Biografia
Waldemar FranciszekMichowicz urodził się 10 września 1929 roku w Jaśle. W młodości przeniósł się z rodziną do Świdnicy (1946), gdzie uczęszczał do Liceum im. Jana Kasprowicza. Po studiach w Łodzi i uzyskaniu dyplomu nauczyciela w 1952 roku podjął pracę w Opocznie oraz kontynuował studia magisterskie na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego.
W 1955 roku został asystentem w Katedrze Historii Powszechnej Instytutu Historii UŁ. W 1962 roku obronił rozprawę doktorską Wypowiedzenie przez Polskę traktat o ochronie praw mniejszości narodowych w Lidze Narodów w 1934 r. pod kierunkiem prof. Józefa Dutkiewicza. W latach 1965–1966 był stypendystą w Institut Universitaire des Hautes Etudes Internationales w Genewie. Habilitował się w 1984 roku na podstawie monografii Genewska Konferencja Rozbrojeniowa (1932–1937) a dyplomacja polska. W 1987 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 profesora zwyczajnego.
Pełnił liczne funkcje kierownicze na Uniwersytecie Łódzkim: wicedyrektora Instytutu Historii (1973–1975), dziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego (1975–1981), kierownika Katedry Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej (1981–1994), prorektora ds. współpracy międzynarodowej (1990–1993) oraz dyrektora Instytutu Studiów Międzynarodowych (1994–2000). W 1982 roku doprowadził do powstania Centrum Badań nad Pokojem przy UŁ, którego został kierownikiem, a po śmierci patronem.
Aktywność naukowa obejmowała udział w międzynarodowych kongresach historycznych, pracę w redakcjach czasopism Dzieje Najnowsze i Polish Peace Research Studies oraz członkostwo w organach archiwalnych i naukowych. Zmarł w Łodzi 7 kwietnia 2005 roku i został pochowany na cmentarzu Doły.